door Sabra Issa

Designevenementen zijn niet mijn favoriete bezigheid. Voornamelijk omdat ik een geïsoleerde sociopaat ben, een beetje omdat mensen mij doodsangst aanjagen, maar vooral vanwege het feit dat de meeste van deze evenementen niet georganiseerd worden om hun bezoekers te inspireren, maar om op te scheppen. Digitale kontenlikkerij, als je het zo wilt noemen.

Illustraties-~-Beste-Dutch-design-industrie

Immovation’s Cross Media Design café stond in mijn agenda genoteerd om de uitzondering op de regel te worden. Design experts vertellen over hun rol in de nieuwe media. Innovatie. Nederlands digitaal design op de kaart zetten, enzovoorts.

Too much innovation…

Nadat ik de neiging had onderdrukt, om voor 12 uur al twee flinke borrels achterover te slaan, verwisselde ik mijn werkpyjama (ja, die heb ik en ja, die draag ik) voor iets fatsoenlijks en ging op weg naar Hilversum. Ik had er zelfs een beetje zin in. Tot 5 minuten na aankomst. Toen wilde ik vertrekken. Om zoveel verschillende redenen…

Er waren naamkaartjes. Je weet wel, met van die vervelende knijpers. Vier tafels vol, en op alfabetische volgorde. Wat innoverend. Een beamer klonk alsof het ding elk moment kon opstijgen en projecteerde iemand zijn desktop op een stoffig scherm. Wat ontzettend innoverend. Plastic stoeltjes stonden in strenge rijen terwijl de stel-je-vraag-microfoon werd klaargezet. Oh Scotty, straal me op in de naam van het ruimte-tijd continuüm, want ik kan deze innovatie niet aan.

Hoe ik 5 uur van mijn leven verloor

Natuurlijk bleef ik zitten. Zo’n bange poeperd ben ik dan weer wel. Mijzelf afvragend hoe iemand met ‘innoverende’ ideeën het in zijn hoofd zou halen om zijn kijk op de snel ontwikkelende wereld van digitaal design te delen in een omgeving waar een holbewoner zich thuis zou voelen.

Drie-en-een-half uur lang luisterde ik naar werknemers van grote ontwerpbureaus en hun projecten. Ze hadden een app gemaakt. Eentje was zelf zo ver gegaan om voor verschillende platformen te ontwerpen. Je weet wel, voor een tablet en zo. Er hobbelde wat virtual reality langs, samen met een poging tot een verhaal over The Internet of Things en hoe je dat toepast op een skateboard park. Jammer genoeg voor deze creatievelingen ging het park failliet. Maar toch klapte we in koor.

Gesponsord door de grootste design opleidingen van Nederland luisterden we nog anderhalf uur naar een reeks vage pitches, toen eindelijk de koffiepauze aanbrak. Ik wist niet hoe snel ik weg moest komen.

Prijs jezelf rijk

Beste Dutch design industrie… De reden dat je prijzen wint is omdat tegenwoordig iedereen prijzen wint. De reden dat je nog steeds weinig voorstelt op internationaal vlak is omdat je vasthoudt aan je verouderde standaarden, alsof het je laatste slok water in de woestijn is. Iedereen weet hoe het is om je onzeker te voelen in het bijzijn van je medeontwerpers. Maar door collectief een arrogante schijn van superioriteit op te houden, loop je nog verder achter dan dat nu het geval al is.

Innovatie begint met alles af te breken dat je kent en weet. Vandaag heb je alleen een nieuw fort opgetrokken.

Laat een reactie achter