door Sabra Issa

Jaren geleden dacht ik nogal zwaar over mijn functieomschrijving. Ik was toentertijd overtuigd dat dit een onmisbare stap is, in het ontwikkelen van mijn personal brand. Je weet wel, dat ding dat je onmiskenbaar onderscheidt van alle andere middelmatige beunhazen die niks anders kunnen verzinnen dan een afgevlakt “ik ben uhm… grafisch vormgever…”.

Illustraties-~-En-wat-doe-je-precies-[img02]

Op een bepaald (zelfingenomen) moment, op een of andere netwerkbijeenkomst, noemde ik mezelf “digitaal creatief”. Met slechte koffie in de hand, wachtte ik een paar seconden op de onvermijdelijk impact van mijn originaliteit, toen een van de aanwezigen me voorzichtig vroeg; “Dus… dat klinkt leuk. Maar uhm…. wat doe je dan eigenlijk?’

Eerlijk is eerlijk, ik heb even overwogen om iets uit te kramen in de trant van “Ja, creatief zijn op tha internetz natuurlijk, ahaha!”, maar godzijdank nam mijn overlevingsinstinct me bij de hand en stuurde me richting de dichtstbijzijnde uitgang.

Na dat memorabele moment (nee…) heb ik de boel maar een beetje met rust gelaten.

Blog-~-[002]-En-wat-doe-je-precies-[img02]

Totdat recentelijk een van de programmeurs waar ik mee werk, een koffiepauze nam om e-mails te lezen (want dat doen programmeurs in hun pauze…) en me informeerde over het feit dat iemand een nieuwe baan had.

Ken je die LinkedIn updates, die krijgt omdat LinkedIn denkt dat ze daarmee relevante informatie verschaft? Steeds weer een andere ‘ ondernemer’ die zijn of haar eigen functieomschrijving heeft veranderd. Ook al doen ze nog steeds hetzelfde werk. Want, tsja, ze zijn ZELFSTANDIG ondernemer.

Wat ik het meest opvallend vind aan dit gedrag, is de vrijblijvendheid van dat alles. Ik vraag me af hoe serieus je jouw eigen branche neemt wanneer je, zonder enige maatstaf, vindt dat je het kan verantwoorden om jezelf; een Creative Director (je heb geen mensen in dienst om te dirigeren), een CEO van Wat Dan Ook (je hebt geen bedrijf, je bent ZZP-er) of een User Experience Interface Designer (je ontwerpt logo’s…) te noemen. Waarom is het nodig om na te denken over een woord dat je definieert als grafisch artiest?

Wat ik me vooral afvraag is, waarom ik het bovenstaande gedurende een lange periode zelf heb gedaan. Aan het eind van de rit gaat het er niet om hoe je jezelf noemt, maar waarom je de dingen doet die je doet en hoe je dit laat zien. Niet alleen je opgeleverde werk, maar je instelling, je kennis en je vooruitgang, zijn bepalend voor de mate van professionaliteit.

Wanneer je met trots en zelfvertrouwen je visie kan onderbouwen, je motivatie haalt uit een goed gesprek over je werk, je innoveert binnen je branche, uitstraalt je wie je bent zonder daar de volgende hipster-titel aan vast te moeten plakken… dan pas ben je niet meer een verstijfd konijn bij naderende koplampen, maar ben je op weg om een zelfverzekerde professional te worden. En alleen dat is wat je onderscheidt en je een klasse apart maakt.

Laat een reactie achter